Ενεργειακά κέντρα δύναμης

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο λόγος που σήμερα χτίζουμε μια πόλη είναι λίγο ή πολύ τυχαίος. Για μας η πόλη σήμερα είναι ένα μέρος καθαρά λειτουργικό με σκοπό να επιβιώσουμε. Συνήθως δεν υπάρχει σχέδιο πριν από την κατασκευή τους, ή αν υπάρχει είναι προσαρμοσμένο μόνο στις λειτουργικές ανάγκες των κατοίκων. Στον αρχαίο παραδοσιακό κόσμο τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Χτίζανε τις πόλεις τους με σκοπό αυτές να γίνουν ένας χώρος κύησης του ανθρώπου, που τον βοηθάει να ξεφύγει από την υλική ύπαρξη του για να κατακτήσει την ψυχολογική πολιτιστική και πνευματική διάσταση. Έτσι οι πόλεις χτίζονταν με το σκεπτικό ότι θα λειτουργήσουν σαν συσσωρευτές ουράνιας ενέργειας, και φορείς αρμονίας και εξισορροπητικής ενέργειας για τον κόσμο που κατοικεί σε αυτές.

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ
Ο λόγος που σήμερα χτίζουμε μια πόλη είναι λίγο ή πολύ τυχαίος. Για μας η πόλη σήμερα είναι ένα μέρος καθαρά λειτουργικό με σκοπό να επιβιώσουμε. Συνήθως δεν υπάρχει σχέδιο πριν από την κατασκευή τους, ή αν υπάρχει είναι προσαρμοσμένο μόνο στις λειτουργικές ανάγκες των κατοίκων. Στον αρχαίο παραδοσιακό κόσμο τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Χτίζανε τις πόλεις τους με σκοπό αυτές να γίνουν ένας χώρος κύησης του ανθρώπου, που τον βοηθάει να ξεφύγει από την υλική ύπαρξη του για να κατακτήσει την ψυχολογική, πολιτιστική και πνευματική διάσταση. Έτσι οι πόλεις χτίζονταν με το σκεπτικό ότι θα λειτουργήσουν σαν συσσωρευτές ουράνιας ενέργειας, και φορείς αρμονίας και εξισορροπητικής ενέργειας για τον κόσμο που κατοικεί σε αυτές. Στην ανατολική φιλοσοφία, η ενέργεια που μας περικλείει είναι μια κοσμική ενέργεια και αυτή, η μια ενέργεια, η οποία ευθύνεται για τη ζωή γενικότερα, αναλύεται σε δύο είδη το Γιν (θηλυκό) και το Γιανγκ (Αρσενικό). Η θηλυκή και η Αρσενική ενέργεια με τη σειρά τους, είναι δύο κοσμικές ενέργειες αντίθετες μεταξύ τους, σε διαρκή κατάσταση ροής και έντασης, που μέσα από αυτή την δυναμική, διαμορφώνουν, εξισορροπούν και δημιουργούν ζωή.
Μία τέτοια αντίληψη σαν αυτή που περιγράψαμε παραπάνω για τον κόσμο, τους νόμους, τη ζωή και το σύμπαν δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει, κάθε πτυχή της καθημερινότητας και κατά συνέπεια και την ίδρυση των πόλεων. Δίναν πολύ μεγάλη σημασία στην ίδρυση τους και χρησιμοποιούσαν μαθηματικές αρμονίες για να μπορέσουν να μετατρέψουν μια χαοτική και άναρχη κατάσταση σε μια αρμονική ενεργειακή λειτουργία. Η πόλη έτσι, μετατρεπόταν από ένα σύνολο κτιρίων σε ένα μέσο, μια «μηχανή» με την όποια οι άνθρωποι, θα μπορούσαν να έρθουν πιο κοντά στο θείο. Είναι εντυπωσιακό αν το σκεφτεί κανείς, πως, διαφορετικοί λαοί, σε διαφορετικές εποχές, με διαφορετική κουλτούρα και θρησκευτικά πιστεύω, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνώριζαν κάν την ύπαρξη των άλλων, λειτούργησαν κάτω από το ίδιο πλαίσιο, τους ίδιους νόμους, όσον αφορά τουλάχιστον την ίδρυση των πόλεων. Η μοναδική λύση που μπορούμε να σκεφτούμε είναι ότι όλοι αυτοί οι λαοί, κατανοούσαν την ίδια αρχή και προσπαθούσαν να την αποτυπώσουν στη Γη.
Αν μελετήσουμε τις παραδοσιακές πόλεις που σήμερα έχουν βρεθεί ανά τον κόσμο θα συμπεράνουμε με ευκολία ότι κάθε μια από αυτές ήταν χτισμένη με βάση τον δεύτερο νόμο του Σμαραγδένιου πίνακα, ο οποίος λέει: «ότι είναι κάτω, πρέπει να λειτουργήσει όπως αυτό που είναι και πάνω, για να μπορέσει να λειτουργήσει το θαύμα της πρώτης αρχής». Σήμερα η σύγχρονη αρχαιολογία έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι σημαίνει «να αποτυπώσουν το πάνω κάτω», και επίσης έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τη δυναμική αυτών των ευρημάτων, που στην καλύτερη περίπτωση τους αφήνουν έκπληκτους. Παραδείγματα όπως των αρχαιοελληνικών ιερών ή της αρχαίας Αιγύπτου έχουν δείξει ότι οι ιερές κατασκευές τους δεν τοποθετούνταν τυχαία στο χώρο, αλλά με σκοπό να αντικατοπτρίζουν, άλλοτε γεωμετρικές μορφές και άλλοτε να ευθυγραμμίζονται αστρονομικά με συγκεκριμένους αστερισμούς. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια σημαντική διατύπωση σχετικά με τις πυραμίδες της Γκίζας η όποια λέει, ότι έχουν χτιστεί σε τέτοιες θέσεις, ώστε να σχηματίζουν με ακρίβεια πάνω στο έδαφος τη «ζώνη του Ωρίωνα». «Ζώνη του Ωρίωνα» ονομάζονται τα τρία κεντρικά άστρα αυτού του αστερισμού, που φαίνονται πολύ καθαρά στον χειμερινό ουρανό του βορείου ημισφαίρίου. Το παράδοξο είναι ότι παρόμοιο «αστρικό προσανατολισμό» φαίνεται να έχει ένα σύμπλεγμα ιερών της Βρετανίας με κέντρο τον αρχαιολογικό χώρου του Thornborough. Το σύμπλεγμα αντικατοπτρίζει επίσης τη «ζώνη του Ωρίωνα». Επιπλέον παρατήρησαν οι επιστήμονες ότι αν οι πέτρες αυτού του ιερού, ήταν καλυμμένες με γύψο ή κάτι ανάλογο τότε αν πετούσε κανείς ψηλά θα ήταν σαν να έβλεπε τη «ζώνη του Ωρίωνα» στη Γη. Δε θα έπρεπε να ξεχνάμε επίσης ότι, οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τα ιερά τους σε τέτοιες θέσεις ώστε πάνω στη γη να σχηματίζονται γεωμετρικές μορφές , ισοσκελή τρίγωνα ή ισόπλευρα, πολύγωνα, ή κύκλοι που περιλάμβαναν μια σειρά ιερών γύρω από ένα κεντρικό ιερό. Ακόμη και σήμερα είναι ζωντανές κάποιες τέχνες που στηρίζονται στη θεώρηση ότι μπορούμε να διαχειριστούμε την ενέργεια για όφελος μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αρκετά γνωστό είναι η Κινέζικη τέχνη της κατασκευής των πόλεων αλλά και των σπιτιών, η τέχνη του Φεγκ Σούι ή αλλιώς η Κινέζικη Γεωμαντεία. Σήμερα συνεχίζει να παραμένει μια επιστήμη που «κατανοεί» της ροής της ενέργειας, και γνωρίζει και χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς για να συνεργαστεί μαζί της.
Με μικρές διαφορές, όλοι οι πολιτισμοί, λειτουργούσαν κάτω από κάποιο συγκεκριμένο κανόνα για να χτίσουν μια πόλη όντας ένα ενεργειακό κέντρο. Με βάση μια τριπλή αναλογία αφιέρωναν έναν χώρο για τους θεούς, έναν για την ανάπτυξη του ανθρώπου και ένα για την ανάπτυξη της φύσης.
«Η κατοικία των θεών» είναι αυτή που θα καθόριζε τα πάντα. Η θεμελίωση μίας πόλης προϋπέθετε την εύρεση του κέντρου, έπρεπε να βρουν την «Ακρόπολη»* , πρώτα από όλα. Γύρω από αυτήν θα χτίζονταν όλα τα υπόλοιπα. Το «κέντρο», ο «Ομφαλός», η «Ακρόπολη» ήταν η πηγή εκπόρευσης της δύναμης που θα έκανε την πόλη ζωντανή, και ικανή, να συνδέσει τη Γη με τον Ουρανό. Με κέντρο αυτό το σημείο συνήθως χτιζόταν ένα ιερό ή ένα παλάτι-ιερό. Αυτό το σημείο ήταν ο άξονας του κόσμου που ένωνε Ουρανό (ο κόσμος των Θεών), Γη(ο κόσμος των Ανθρώπων) και Άδη (ο κόσμος των νεκρών). Γύρω από το Ναό το ιερό κέντρο χτιζόταν η Αγορά, δηλ. τα σπίτια, τα σχολεία, τα θέατρα και οτιδήποτε χρησίμευε για να δυναμώσει τον ψυχισμό των ανθρώπων.
Και τέλος γύρω από την Αγορά εκτεινόταν ο Αγρός. Ο οποίος χρησίμευε για έρθουν οι άνθρωποι σε επαφή με τη φύση το περιβάλλον και φυσικά για τις καλλιέργειες που χρησίμευαν για να ζήσουν. Πίστευαν ξεκάθαρα και αυτό φαίνεται από τα μνημεία τους αλλά κυρίως από τις παραδόσεις των λαών, ότι η Γη μπορεί να μας μιλήσει αν ακούμε, μπορεί να μας αποκαλύψει τη διάθεσή της αν τη νοιώσουμε, και της φέρονταν με ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη, κάτι που δυστυχώς σήμερα έχουμε χάσει.
Υπάρχουν πολλές παραδοσιακές πόλεις σήμερα στις οποίες μπορούμε να βρούμε την απεικόνιση ολόκληρου του σύμπαντος σε σμίκρυνση. Μερικές από αυτές είναι, η αρχαία πόλη των Θηβών, της Αθήνας, της Ρώμης κλπ. Η Ρώμη για παράδειγμα κτίστηκε πάνω σε 7 λόφους, ως αντανάκλαση των αστεριών της μεγάλης Άρκτου. κλπ. Με όλα τα παραπάνω είναι προφανής η διάθεση πολλών αρχαίων πολιτισμών να κατασκευάσουν μια γέφυρα, μια σκάλα που να συνδέει το «πάνω» με το «κάτω», τον ουρανό με τη Γη , το πνεύμα με την ύλη. Μια σκάλα που χρησίμευε στις ψυχές για να επιστρέψουν στην πηγή τους.
*Το πιο ιερό σημείο της πόλης.

Πηγή : http://www.na-thes.gr/articles.php?lng=gr&pg=591

Όλοι οι πολιτισμοί έχουν την ίδια φιλοσοφία

ΤΑ 4 ΣΤΟΙΧΕΙΑ
ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

Πρόλογος:
Η διδασκαλία και η συμβολολογία των τεσσάρων στοιχείων είναι κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό προκαλούσε γέλιο και ειρωνικά σχόλια στους ερευνητές. Καθώς ο ορθολογισμός είχε ποτίσει το μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την αξία μιας συμβολολογίας ξένης προς την λογική του 19ου και του 20ου αιώνα.
Αλληγορίες και συμβολισμούς για τα 4 στοιχεία συναντάμε σε πάρα πολλούς πολιτισμούς σε ολόκληρη τη γη. Οι πρώτοι ερευνητές που συγκέντρωσαν και κατέγραψαν τους μύθους των λαών αυτών, δεν κατάφεραν να υποψιαστούν το βαθύτερο νόημά τους. Αντίθετα ειπώθηκε ότι επρόκειτο για απλοϊκές δοξασίες των λαών που σηματοδοτούσαν την παιδική φάση της ανθρωπότητας. Έτσι κανείς εκτός από τους Εσωτεριστές δεν τους μελέτησε όπως έπρεπε.
Τα τελευταία όμως χρόνια αυτή η οπτική άλλαξε. Ερευνητές όπως ο M. Eliade, ο G.Durand και άλλοι απέδειξαν; ότι οι «απλοϊκές δοξασίες» ήταν βαθύτατες φιλοσοφίες και θεωρήσεις λαμπρών πολιτισμών για τη ζωή, το θάνατο, τον άνθρωπο, τον κόσμο και όλα τα βαθιά ερωτήματα που μας απασχολούν. Αλλά και πριν από αυτούς, μεγάλοι επιστήμονες του 20ου αιώνα, διατυπώνοντας τις πρωτοποριακές τους θεωρίες και ψάχνοντας σύμβολα για να τις απεικονίσουν, «έπεσαν» πάνω στους αρχαίους σοφούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ν.Bohr που για να απεικονίσει τη θεωρία της Κβαντομηχανικής, χρησιμοποίησε το πανάρχαιο σύμβολο του Γιν-Γιάνγκ. Ένα άλλο παράδειγμα είναι οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι, οι οποίοι στις αρχές του αιώνα θεωρούνταν επιστήμονες με υπερβολικά παιδική, απλοϊκή και ρηχή σκέψη. Με τις νέες ανακαλύψεις της επιστήμης όμως σιγά-σιγά οι σύγχρονοι επιστήμονες διαπίστωσαν (και διαπιστώνουν ακόμη) ότι αυτά που άρχιζαν να ανακαλύπτουν για το σύμπαν, οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι τα είχαν διατυπώσει πολύ πιο κατανοητά και ολοκληρωμένα 2.500 χρόνια πριν!!! Ίσως δίκαια ο 20ος αιώνας ονομάστηκε από μερικούς «ο αιώνας των Προσωκρατικών» αφού ουσιαστικά οι διδασκαλίες τους άρχισαν να κατανοούνται ξανά μετά από τόσους αιώνες.
Εισαγωγή
Η διδασκαλία και η θεωρία των 4 στοιχείων είναι μια απεικόνιση των καταστάσεων που μπορεί να υπάρξει η Ύλη. Σαν ύλη δεν εννοούμε την φυσική ύλη που βλέπουμε και που δίνει μορφή και υπόσταση σε όλα τα πράγματα, αλλά την πηγή αυτής. Όπως ξέρουμε η ύλη είναι μια συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας. Ο Εσωτερισμός διδάσκει ότι συνολικά υπάρχουν 7 είδη ενέργειας, η μία πιο λεπτή από την άλλη και η χονδροειδέστερη μορφή(αυτή που δονεί σε χαμηλότερη συχνότητα) είναι η φυσική ύλη. Τα 4 πρώτα είδη ενέργειας (επίπεδα δόνησης) που είναι και τα μόνα που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος είναι η Νοητική , η Ψυχική, η Ενεργειακή; και η Αντικειμενική. Το 5ο επίπεδο ενέργειας το αιθερικό, μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ενώ τα δύο ανώτερα ξεφεύγουν αρκετά από την ανθρώπινη αντίληψη στην παρούσα φάση.
Τα 4 λοιπόν είδη ενέργειας που αντιλαμβανόμαστε, ήταν γνωστά στους αρχαίους πολιτισμούς και συμβολίστηκαν με τα 4 γνωστά στοιχεία:;;; Κάθε πολιτισμός και εποχή έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε ένα η περισσότερα από αυτά, αναγάγοντάς το σε κυρίαρχο στοιχείο.

ΓΗ :
Το στοιχείο γη θεωρήθηκε από όλους τους πολιτισμούς η μήτρα της ζωής. Η «Μητέρα-Γη», σύμβολο γονιμότητας λατρεύτηκε κυρίως σαν χθόνια θεότητα. Είναι αυτή που γεννάει όλα τα όντα που επάνω της και που τα τρέφει. Είναι το ένα από τα δύο όντα που αποτελούν το πρωταρχικό Θείο ζευγάρι και γονιμοποιείται από τον ουράνιο Πατέρα. Είναι θηλυκής φύσης. Είναι σύμβολο σταθερότητας της ύπαρξης. Ταυτόχρονα αφού γεννάει όλες τις μορφές, είναι κάτι το απέραντα ζωντανό το ον Γαία όπως ονομαζόταν. Σαν θεότητα στην ελληνική θρησκεία θεωρείται ανώτερη από τις υπόλοιπες θηλυκές θεότητες. Ο Αισχύλος στις «Ευμενίδες», πρώτα επικαλείται την γη και μετά την Θέμιδα.
Αργότερα η γη αντικαθίσταται από την Δήμητρα. Όπως ομολογεί ο Ευριπίδης στις «Βάκχες» μιλώντας για τη Δήμητρα: "Είναι η γη και κάλεσέ την με όποιο θέλεις όνομα".
Όπως είναι φυσικό, η Γη είχε μεγαλύτερη αίγλη στις αγροτικές θρησκείες και πολιτισμούς όπως οι Σουμέριοι στην αυγή του πολιτισμού τους. Μερικοί λαοί όπως οι Περουβιανοί πιστεύουν ότι κατάγονται από τα βουνά και τις πέτρες. Ο Όμηρος την δοξάζει λέγοντας ότι είναι αυτή που δίνει αλλά και που αφαιρεί τη ζωή. Εκτός από την σταθερότητα συμβολίζει και την συντήρηση.
Σε χθόνιες λατρείες ή σε κατάλοιπα αυτών; η γη είναι πηγή δύναμης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην μυθολογία της Αρχαίας Ελλάδας ο Γίγαντας Ανταίος (άθλοι του Ηρακλή) όπου κάθε φορά που πέφτει στη γη παίρνει δύναμη από αυτήν. Ακόμη στο Χριστιανισμό οι Πρωτόπλαστοι φτιάχνονται από χώμα και νερό.
Στην αλχημεία είναι η πρωταρχική φάση μετάλλαξης του άνθρακα σε διαμάντι και συμβολίζεται με το μαύρο χρώμα.

ΝΕΡΟ:
Το νερό είναι η πρωταρχική και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Χαρακτηρίζεται από μια δυναμικότητα και μεταβλητότητα. Εξασφαλίζει μακροζωία, δύναμη, ενέργεια και καλή υγεία. Η θεραπευτικές τους ικανότητες θεωρούνται -στις Βέδες- θαυματουργές. Είναι σύμβολο εξαγνισμού. Το βάπτισμα στο Χριστιανισμό, συμβολίζει την εξωτερική και εσωτερική καθαριότητα, την απαλλαγή από κάθε τι μολυσμένο. Ταυτόχρονα το πέρασμα μέσα από το νερό συμβολίζει την αναγέννηση, τη νέα αρχή και τη νέα ζωή. Ο Χριστός βαπτίζεται για να δεχθεί το Άγιο Πνεύμα, ενώ η Θέτις βαπτίζει τον Αχιλλέα για να τον κάνει αθάνατο. Ακόμη η βύθιση του σταυρού και η ανάδυσή του συμβολίζει την ανανέωση και ενδυνάμωση της λειτουργίας του. Αντίστοιχα στις 27 Μαρτίου γινόταν το λουτρό σε ποτάμι της Φρυγικής μητέρας, Κυβέλης.
Η λέξη κλειδί για το νερό είναι Ρυθμός και Περιοδικότητα. Και αυτό γιατί το νερό ανακυκλώνει συνεχώς την ενέργεια. Αρκετές είναι οι μορφές που αναδύονται από το νερό (π.χ. Αφροδίτη), αλλά και από την άλλη μεριά είναι σε θέση να καταλύσει και να καταστρέψει κάθε μορφή ζωής. Ο μύθος του κατακλυσμού, υπάρχει σε όλες τις μυθολογίες: Έλληνες, Εβραίοι, Χριστιανοί, Ινδοί, Σουμέριοι, Ιρανοί, Ασσυροβαβυλώνιοι μιλάνε για έναν (ή περισσότερους) κατακλυσμούς που κατέστρεψαν κάθε μορφή ζωής πάνω στη γη. Μέσα στο νερό ενυπάρχουν όλες οι μορφές εν δυνάμει και κάποια στιγμή παίρνουν υλική μορφή.
Η βροχή είναι για πολλούς λαούς το ουράνιο σπέρμα που γονιμοποιεί τη γη και την κάνει να βλασταίνει. Οι Ινδιάνοι Πίμα του Μεξικού μιλούν για μια πολύ όμορφη γυναίκα (τη μητέρα-Γη) που γονιμοποιήθηκε από μια σταγόνα που έπεσε από ένα σύννεφο.
Από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ο Αναξιμένης είναι αυτός που θεωρεί σαν την πηγή του κόσμου το νερό. Θεωρεί ότι όλα τα όντα και πράγματα υλικά ή μη είναι συμπυκνώσεις-φάσεις του πρωταρχικού ύδατος. Φυσικά δεν εννοεί το φυσικό νερό αλλά μια κατάσταση της φύσης, μια μορφή ενέργειας.
Στην Αιγυπτιακή μυθολογία, ο Κνεπ, ο αιώνιος κρυμμένος Θεός παριστάνεται με ένα φίδι που βγάζει το κεφάλι του έξω από το νερό. Στις Βόρειες ευρωπαϊκές χώρες το σύμπαν δημιουργήθηκε από το νερό. Επίσης ο Μωυσής διδάσκει πως μόνο η γη και το νερό μπορούν να γεννήσουν μια ζώσα ψυχή. Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο Μπράχμα έφτιαξε τον πρώτο άνθρωπο από γη, νερό και αέρα (φυσικό, ενεργειακό και συναισθηματικό σώμα). Το πυρ (νους) αποκτήθηκε από τον άνθρωπο αργότερα.
Στους προσωκρατικούς ο Θαλής ονομάζει την πρωταρχική και αρχέγονη ύλη «τα Ύδατα του Διαστήματος». Δίδασκε ότι όλα τα πράγματα προήλθαν από το πρωταρχικό αυτό νερό.

ΑΕΡΑΣ :
Ο αέρας συμβολίζει την ψυχή. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του είναι η μεταβλητότητά του και η έλλειψη σταθερότητάς του. Για το Πλάτωνα η ψυχή, δηλαδή το αστρικό σώμα είναι το κλειδί για να κυριαρχήσει στον άνθρωπο η λογική. Ο Αναξιμένης τονίζει ότι όλα προήλθαν από τον αέρα, τη θεία πνοή που έδωσε ζωή στα πάντα και εμψυχώνει τα πάντα. «και τα πάντα παράγονται από ένα είδος πύκνωσης και πάλι αραίωσης του αέρα. Πράγματι η κίνηση υπάρχει ανέκαθεν.» Για τον Αναξιμένη αέρας και πνεύμα είναι δύο ταυτόσημοι όροι.
Στην αρχαία Ελλάδα ο θεός των ανέμων, είναι ο Αίολος, ο οποίος όμως δεν κατέχει μια θέση στο δωδεκάθεο. Αντίθετα στην Ινδία ο Ίντρα είναι ένας από τους μεγαλύτερους Θεούς , Θεός Πολεμιστής. Επίσης και ο Βαγιού είναι θεότητα του αέρα. Ο αέρας συμβολίζει την ορμή την ώθηση την τόλμη και γι΄ αυτό ταιριάζει περισσότερο σε πολεμιστές. Είναι αυτός που μπορεί να εμποδίσει την πορεία κάποιου ή να την επιταχύνει γι’ αυτό πριν από τα ταξίδια τους οι αρχαίοι λαοί έκαναν θυσίες σε Θεότητες του ανέμου. Ο έλεγχος των ανέμων απαιτεί σιδερένια θέληση και πειθαρχία: Ο Οδυσσέας δεν καταφέρνει να ελέγξει τα συναισθήματα ανέμους και αυτό τον ξαναφέρνει πίσω στην αρχή.
Στην αρχαία Ελλάδα επίσης ο σύμβολο του αέρα είναι και ο Δίας αφού είναι ο θεός που είναι παντού και επιβλέπει τα πάντα.

ΦΩΤΙΑ ΠΥΡ:
Το Πυρ συμβολίζει τη νόηση του ανθρώπου αλλά και την παγκόσμια. Η λατρεία της φωτιάς υπήρξε από τα πανάρχαια χρόνια μια από τις βασικότερες λατρείες πολλών πολιτισμών. Στον Μιθραισμό, στην θρησκεία της Αβέστα, στην Ρώμη, στην Αίγυπτο, στην Αρχαία Ελλάδα η φωτιά έχει την ίδια περίπου σημασία. Στην Ελλάδα ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά και τη δίνει πρόωρα στους ανθρώπους, ενώ στην Αίγυπτο ο Ερμής ο Τρισμέγιστος διδάσκει ότι το φωτιά είναι μεταγενέστερο στοιχείο και δεν υπήρχε από την αρχή.
Η φωτιά έχει καταστροφικές αλλά και εξαγνιστικές ιδιότητες. Έχει άμεση σχέση με τον ήλιο και αντανακλά τις ιδιότητές του. Συμβολίζει επίσης την πνευματική δύναμη. Στον Χριστιανισμό κατέχει εξέχουσα θέση αφού η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους γίνεται με τη μορφή μιας φλόγας, είναι η θεία Αποκάλυψη. Το φωτοστέφανο επίσης των Αγίων συμβολίζει την πνευματική τους δύναμη και την ισχύ της ψυχής τους.
Στο Βουδισμό το πυρ είναι η σοφία που κατακαίει την άγνοια. Στις Βέδες ο θεός της φωτιάς , ο Άγκνι αντιπροσωπεύει τον άξονα του κόσμου.
Στο Ζωροαστρισμό το σπέρμα των ανθρώπων έχει την πηγή του στο πυρ και όχι στο νερό. Στην Μπαγκαβάτ Γκίτα βρίσκουμε τον Κρίσνα να λέει: «Είμαι το πυρ που ενοικεί στα σώματα όλων των πραγμάτων που έχουν ζωή».; Στους Σουμέριους ο Μαρδούκ ο πιο δημοφιλής θεός, είναι θεός του πυρός «που κατακαίει με φωτιά τους εχθρούς». Η σκοτεινή όψη του πυρός συμβολίζεται στον Χριστιανισμό και τον Μωαμεθανισμό με το «πυρ της κόλασης», ενώ στην Ινδία με την θεά Κάλι.
Από τους Προσωκρατικούς, ο Ηράκλειτος θεωρεί η πρωταρχική ουσία του σύμπαντος είναι το Πυρ από το οποίο προήλθαν με μετουσίωση όλα τα άλλα στοιχεία. «Αυτόν τον κόσμο δεν τον έπλασε κανένας αλλά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει, μία αιώνια ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.»
"Ν.Κ."

Πηγή www.esoterica.gr/articles/symbols/4stixia/4stixia.htm