Ένας κόσμος μυστηρίου

Ενεργειακά κέντρα δύναμης

2007-08-22T05:05:00.000-07:00

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο λόγος που σήμερα χτίζουμε μια πόλη είναι λίγο ή πολύ τυχαίος. Για μας η πόλη σήμερα είναι ένα μέρος καθαρά λειτουργικό με σκοπό να επιβιώσουμε. Συνήθως δεν υπάρχει σχέδιο πριν από την κατασκευή τους, ή αν υπάρχει είναι προσαρμοσμένο μόνο στις λειτουργικές ανάγκες των κατοίκων. Στον αρχαίο παραδοσιακό κόσμο τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Χτίζανε τις πόλεις τους με σκοπό αυτές να γίνουν ένας χώρος κύησης του ανθρώπου, που τον βοηθάει να ξεφύγει από την υλική ύπαρξη του για να κατακτήσει την ψυχολογική πολιτιστική και πνευματική διάσταση. Έτσι οι πόλεις χτίζονταν με το σκεπτικό ότι θα λειτουργήσουν σαν συσσωρευτές ουράνιας ενέργειας, και φορείς αρμονίας και εξισορροπητικής ενέργειας για τον κόσμο που κατοικεί σε αυτές.

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ
Ο λόγος που σήμερα χτίζουμε μια πόλη είναι λίγο ή πολύ τυχαίος. Για μας η πόλη σήμερα είναι ένα μέρος καθαρά λειτουργικό με σκοπό να επιβιώσουμε. Συνήθως δεν υπάρχει σχέδιο πριν από την κατασκευή τους, ή αν υπάρχει είναι προσαρμοσμένο μόνο στις λειτουργικές ανάγκες των κατοίκων. Στον αρχαίο παραδοσιακό κόσμο τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Χτίζανε τις πόλεις τους με σκοπό αυτές να γίνουν ένας χώρος κύησης του ανθρώπου, που τον βοηθάει να ξεφύγει από την υλική ύπαρξη του για να κατακτήσει την ψυχολογική, πολιτιστική και πνευματική διάσταση. Έτσι οι πόλεις χτίζονταν με το σκεπτικό ότι θα λειτουργήσουν σαν συσσωρευτές ουράνιας ενέργειας, και φορείς αρμονίας και εξισορροπητικής ενέργειας για τον κόσμο που κατοικεί σε αυτές. Στην ανατολική φιλοσοφία, η ενέργεια που μας περικλείει είναι μια κοσμική ενέργεια και αυτή, η μια ενέργεια, η οποία ευθύνεται για τη ζωή γενικότερα, αναλύεται σε δύο είδη το Γιν (θηλυκό) και το Γιανγκ (Αρσενικό). Η θηλυκή και η Αρσενική ενέργεια με τη σειρά τους, είναι δύο κοσμικές ενέργειες αντίθετες μεταξύ τους, σε διαρκή κατάσταση ροής και έντασης, που μέσα από αυτή την δυναμική, διαμορφώνουν, εξισορροπούν και δημιουργούν ζωή.
Μία τέτοια αντίληψη σαν αυτή που περιγράψαμε παραπάνω για τον κόσμο, τους νόμους, τη ζωή και το σύμπαν δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει, κάθε πτυχή της καθημερινότητας και κατά συνέπεια και την ίδρυση των πόλεων. Δίναν πολύ μεγάλη σημασία στην ίδρυση τους και χρησιμοποιούσαν μαθηματικές αρμονίες για να μπορέσουν να μετατρέψουν μια χαοτική και άναρχη κατάσταση σε μια αρμονική ενεργειακή λειτουργία. Η πόλη έτσι, μετατρεπόταν από ένα σύνολο κτιρίων σε ένα μέσο, μια «μηχανή» με την όποια οι άνθρωποι, θα μπορούσαν να έρθουν πιο κοντά στο θείο. Είναι εντυπωσιακό αν το σκεφτεί κανείς, πως, διαφορετικοί λαοί, σε διαφορετικές εποχές, με διαφορετική κουλτούρα και θρησκευτικά πιστεύω, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνώριζαν κάν την ύπαρξη των άλλων, λειτούργησαν κάτω από το ίδιο πλαίσιο, τους ίδιους νόμους, όσον αφορά τουλάχιστον την ίδρυση των πόλεων. Η μοναδική λύση που μπορούμε να σκεφτούμε είναι ότι όλοι αυτοί οι λαοί, κατανοούσαν την ίδια αρχή και προσπαθούσαν να την αποτυπώσουν στη Γη.
Αν μελετήσουμε τις παραδοσιακές πόλεις που σήμερα έχουν βρεθεί ανά τον κόσμο θα συμπεράνουμε με ευκολία ότι κάθε μια από αυτές ήταν χτισμένη με βάση τον δεύτερο νόμο του Σμαραγδένιου πίνακα, ο οποίος λέει: «ότι είναι κάτω, πρέπει να λειτουργήσει όπως αυτό που είναι και πάνω, για να μπορέσει να λειτουργήσει το θαύμα της πρώτης αρχής». Σήμερα η σύγχρονη αρχαιολογία έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι σημαίνει «να αποτυπώσουν το πάνω κάτω», και επίσης έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τη δυναμική αυτών των ευρημάτων, που στην καλύτερη περίπτωση τους αφήνουν έκπληκτους. Παραδείγματα όπως των αρχαιοελληνικών ιερών ή της αρχαίας Αιγύπτου έχουν δείξει ότι οι ιερές κατασκευές τους δεν τοποθετούνταν τυχαία στο χώρο, αλλά με σκοπό να αντικατοπτρίζουν, άλλοτε γεωμετρικές μορφές και άλλοτε να ευθυγραμμίζονται αστρονομικά με συγκεκριμένους αστερισμούς. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια σημαντική διατύπωση σχετικά με τις πυραμίδες της Γκίζας η όποια λέει, ότι έχουν χτιστεί σε τέτοιες θέσεις, ώστε να σχηματίζουν με ακρίβεια πάνω στο έδαφος τη «ζώνη του Ωρίωνα». «Ζώνη του Ωρίωνα» ονομάζονται τα τρία κεντρικά άστρα αυτού του αστερισμού, που φαίνονται πολύ καθαρά στον χειμερινό ουρανό του βορείου ημισφαίρίου. Το παράδοξο είναι ότι παρόμοιο «αστρικό προσανατολισμό» φαίνεται να έχει ένα σύμπλεγμα ιερών της Βρετανίας με κέντρο τον αρχαιολογικό χώρου του Thornborough. Το σύμπλεγμα αντικατοπτρίζει επίσης τη «ζώνη του Ωρίωνα». Επιπλέον παρατήρησαν οι επιστήμονες ότι αν οι πέτρες αυτού του ιερού, ήταν καλυμμένες με γύψο ή κάτι ανάλογο τότε αν πετούσε κανείς ψηλά θα ήταν σαν να έβλεπε τη «ζώνη του Ωρίωνα» στη Γη. Δε θα έπρεπε να ξεχνάμε επίσης ότι, οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τα ιερά τους σε τέτοιες θέσεις ώστε πάνω στη γη να σχηματίζονται γεωμετρικές μορφές , ισοσκελή τρίγωνα ή ισόπλευρα, πολύγωνα, ή κύκλοι που περιλάμβαναν μια σειρά ιερών γύρω από ένα κεντρικό ιερό. Ακόμη και σήμερα είναι ζωντανές κάποιες τέχνες που στηρίζονται στη θεώρηση ότι μπορούμε να διαχειριστούμε την ενέργεια για όφελος μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αρκετά γνωστό είναι η Κινέζικη τέχνη της κατασκευής των πόλεων αλλά και των σπιτιών, η τέχνη του Φεγκ Σούι ή αλλιώς η Κινέζικη Γεωμαντεία. Σήμερα συνεχίζει να παραμένει μια επιστήμη που «κατανοεί» της ροής της ενέργειας, και γνωρίζει και χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς για να συνεργαστεί μαζί της.
Με μικρές διαφορές, όλοι οι πολιτισμοί, λειτουργούσαν κάτω από κάποιο συγκεκριμένο κανόνα για να χτίσουν μια πόλη όντας ένα ενεργειακό κέντρο. Με βάση μια τριπλή αναλογία αφιέρωναν έναν χώρο για τους θεούς, έναν για την ανάπτυξη του ανθρώπου και ένα για την ανάπτυξη της φύσης.
«Η κατοικία των θεών» είναι αυτή που θα καθόριζε τα πάντα. Η θεμελίωση μίας πόλης προϋπέθετε την εύρεση του κέντρου, έπρεπε να βρουν την «Ακρόπολη»* , πρώτα από όλα. Γύρω από αυτήν θα χτίζονταν όλα τα υπόλοιπα. Το «κέντρο», ο «Ομφαλός», η «Ακρόπολη» ήταν η πηγή εκπόρευσης της δύναμης που θα έκανε την πόλη ζωντανή, και ικανή, να συνδέσει τη Γη με τον Ουρανό. Με κέντρο αυτό το σημείο συνήθως χτιζόταν ένα ιερό ή ένα παλάτι-ιερό. Αυτό το σημείο ήταν ο άξονας του κόσμου που ένωνε Ουρανό (ο κόσμος των Θεών), Γη(ο κόσμος των Ανθρώπων) και Άδη (ο κόσμος των νεκρών). Γύρω από το Ναό το ιερό κέντρο χτιζόταν η Αγορά, δηλ. τα σπίτια, τα σχολεία, τα θέατρα και οτιδήποτε χρησίμευε για να δυναμώσει τον ψυχισμό των ανθρώπων.
Και τέλος γύρω από την Αγορά εκτεινόταν ο Αγρός. Ο οποίος χρησίμευε για έρθουν οι άνθρωποι σε επαφή με τη φύση το περιβάλλον και φυσικά για τις καλλιέργειες που χρησίμευαν για να ζήσουν. Πίστευαν ξεκάθαρα και αυτό φαίνεται από τα μνημεία τους αλλά κυρίως από τις παραδόσεις των λαών, ότι η Γη μπορεί να μας μιλήσει αν ακούμε, μπορεί να μας αποκαλύψει τη διάθεσή της αν τη νοιώσουμε, και της φέρονταν με ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη, κάτι που δυστυχώς σήμερα έχουμε χάσει.
Υπάρχουν πολλές παραδοσιακές πόλεις σήμερα στις οποίες μπορούμε να βρούμε την απεικόνιση ολόκληρου του σύμπαντος σε σμίκρυνση. Μερικές από αυτές είναι, η αρχαία πόλη των Θηβών, της Αθήνας, της Ρώμης κλπ. Η Ρώμη για παράδειγμα κτίστηκε πάνω σε 7 λόφους, ως αντανάκλαση των αστεριών της μεγάλης Άρκτου. κλπ. Με όλα τα παραπάνω είναι προφανής η διάθεση πολλών αρχαίων πολιτισμών να κατασκευάσουν μια γέφυρα, μια σκάλα που να συνδέει το «πάνω» με το «κάτω», τον ουρανό με τη Γη , το πνεύμα με την ύλη. Μια σκάλα που χρησίμευε στις ψυχές για να επιστρέψουν στην πηγή τους.
*Το πιο ιερό σημείο της πόλης.

Πηγή : http://www.na-thes.gr/articles.php?lng=gr&pg=591

Όλοι οι πολιτισμοί έχουν την ίδια φιλοσοφία

2007-08-17T04:20:00.000-07:00

ΤΑ 4 ΣΤΟΙΧΕΙΑ
ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

Πρόλογος:
Η διδασκαλία και η συμβολολογία των τεσσάρων στοιχείων είναι κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό προκαλούσε γέλιο και ειρωνικά σχόλια στους ερευνητές. Καθώς ο ορθολογισμός είχε ποτίσει το μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την αξία μιας συμβολολογίας ξένης προς την λογική του 19ου και του 20ου αιώνα.
Αλληγορίες και συμβολισμούς για τα 4 στοιχεία συναντάμε σε πάρα πολλούς πολιτισμούς σε ολόκληρη τη γη. Οι πρώτοι ερευνητές που συγκέντρωσαν και κατέγραψαν τους μύθους των λαών αυτών, δεν κατάφεραν να υποψιαστούν το βαθύτερο νόημά τους. Αντίθετα ειπώθηκε ότι επρόκειτο για απλοϊκές δοξασίες των λαών που σηματοδοτούσαν την παιδική φάση της ανθρωπότητας. Έτσι κανείς εκτός από τους Εσωτεριστές δεν τους μελέτησε όπως έπρεπε.
Τα τελευταία όμως χρόνια αυτή η οπτική άλλαξε. Ερευνητές όπως ο M. Eliade, ο G.Durand και άλλοι απέδειξαν; ότι οι «απλοϊκές δοξασίες» ήταν βαθύτατες φιλοσοφίες και θεωρήσεις λαμπρών πολιτισμών για τη ζωή, το θάνατο, τον άνθρωπο, τον κόσμο και όλα τα βαθιά ερωτήματα που μας απασχολούν. Αλλά και πριν από αυτούς, μεγάλοι επιστήμονες του 20ου αιώνα, διατυπώνοντας τις πρωτοποριακές τους θεωρίες και ψάχνοντας σύμβολα για να τις απεικονίσουν, «έπεσαν» πάνω στους αρχαίους σοφούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ν.Bohr που για να απεικονίσει τη θεωρία της Κβαντομηχανικής, χρησιμοποίησε το πανάρχαιο σύμβολο του Γιν-Γιάνγκ. Ένα άλλο παράδειγμα είναι οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι, οι οποίοι στις αρχές του αιώνα θεωρούνταν επιστήμονες με υπερβολικά παιδική, απλοϊκή και ρηχή σκέψη. Με τις νέες ανακαλύψεις της επιστήμης όμως σιγά-σιγά οι σύγχρονοι επιστήμονες διαπίστωσαν (και διαπιστώνουν ακόμη) ότι αυτά που άρχιζαν να ανακαλύπτουν για το σύμπαν, οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι τα είχαν διατυπώσει πολύ πιο κατανοητά και ολοκληρωμένα 2.500 χρόνια πριν!!! Ίσως δίκαια ο 20ος αιώνας ονομάστηκε από μερικούς «ο αιώνας των Προσωκρατικών» αφού ουσιαστικά οι διδασκαλίες τους άρχισαν να κατανοούνται ξανά μετά από τόσους αιώνες.
Εισαγωγή
Η διδασκαλία και η θεωρία των 4 στοιχείων είναι μια απεικόνιση των καταστάσεων που μπορεί να υπάρξει η Ύλη. Σαν ύλη δεν εννοούμε την φυσική ύλη που βλέπουμε και που δίνει μορφή και υπόσταση σε όλα τα πράγματα, αλλά την πηγή αυτής. Όπως ξέρουμε η ύλη είναι μια συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας. Ο Εσωτερισμός διδάσκει ότι συνολικά υπάρχουν 7 είδη ενέργειας, η μία πιο λεπτή από την άλλη και η χονδροειδέστερη μορφή(αυτή που δονεί σε χαμηλότερη συχνότητα) είναι η φυσική ύλη. Τα 4 πρώτα είδη ενέργειας (επίπεδα δόνησης) που είναι και τα μόνα που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος είναι η Νοητική , η Ψυχική, η Ενεργειακή; και η Αντικειμενική. Το 5ο επίπεδο ενέργειας το αιθερικό, μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ενώ τα δύο ανώτερα ξεφεύγουν αρκετά από την ανθρώπινη αντίληψη στην παρούσα φάση.
Τα 4 λοιπόν είδη ενέργειας που αντιλαμβανόμαστε, ήταν γνωστά στους αρχαίους πολιτισμούς και συμβολίστηκαν με τα 4 γνωστά στοιχεία:;;; Κάθε πολιτισμός και εποχή έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε ένα η περισσότερα από αυτά, αναγάγοντάς το σε κυρίαρχο στοιχείο.

ΓΗ :
Το στοιχείο γη θεωρήθηκε από όλους τους πολιτισμούς η μήτρα της ζωής. Η «Μητέρα-Γη», σύμβολο γονιμότητας λατρεύτηκε κυρίως σαν χθόνια θεότητα. Είναι αυτή που γεννάει όλα τα όντα που επάνω της και που τα τρέφει. Είναι το ένα από τα δύο όντα που αποτελούν το πρωταρχικό Θείο ζευγάρι και γονιμοποιείται από τον ουράνιο Πατέρα. Είναι θηλυκής φύσης. Είναι σύμβολο σταθερότητας της ύπαρξης. Ταυτόχρονα αφού γεννάει όλες τις μορφές, είναι κάτι το απέραντα ζωντανό το ον Γαία όπως ονομαζόταν. Σαν θεότητα στην ελληνική θρησκεία θεωρείται ανώτερη από τις υπόλοιπες θηλυκές θεότητες. Ο Αισχύλος στις «Ευμενίδες», πρώτα επικαλείται την γη και μετά την Θέμιδα.
Αργότερα η γη αντικαθίσταται από την Δήμητρα. Όπως ομολογεί ο Ευριπίδης στις «Βάκχες» μιλώντας για τη Δήμητρα: "Είναι η γη και κάλεσέ την με όποιο θέλεις όνομα".
Όπως είναι φυσικό, η Γη είχε μεγαλύτερη αίγλη στις αγροτικές θρησκείες και πολιτισμούς όπως οι Σουμέριοι στην αυγή του πολιτισμού τους. Μερικοί λαοί όπως οι Περουβιανοί πιστεύουν ότι κατάγονται από τα βουνά και τις πέτρες. Ο Όμηρος την δοξάζει λέγοντας ότι είναι αυτή που δίνει αλλά και που αφαιρεί τη ζωή. Εκτός από την σταθερότητα συμβολίζει και την συντήρηση.
Σε χθόνιες λατρείες ή σε κατάλοιπα αυτών; η γη είναι πηγή δύναμης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην μυθολογία της Αρχαίας Ελλάδας ο Γίγαντας Ανταίος (άθλοι του Ηρακλή) όπου κάθε φορά που πέφτει στη γη παίρνει δύναμη από αυτήν. Ακόμη στο Χριστιανισμό οι Πρωτόπλαστοι φτιάχνονται από χώμα και νερό.
Στην αλχημεία είναι η πρωταρχική φάση μετάλλαξης του άνθρακα σε διαμάντι και συμβολίζεται με το μαύρο χρώμα.

ΝΕΡΟ:
Το νερό είναι η πρωταρχική και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Χαρακτηρίζεται από μια δυναμικότητα και μεταβλητότητα. Εξασφαλίζει μακροζωία, δύναμη, ενέργεια και καλή υγεία. Η θεραπευτικές τους ικανότητες θεωρούνται -στις Βέδες- θαυματουργές. Είναι σύμβολο εξαγνισμού. Το βάπτισμα στο Χριστιανισμό, συμβολίζει την εξωτερική και εσωτερική καθαριότητα, την απαλλαγή από κάθε τι μολυσμένο. Ταυτόχρονα το πέρασμα μέσα από το νερό συμβολίζει την αναγέννηση, τη νέα αρχή και τη νέα ζωή. Ο Χριστός βαπτίζεται για να δεχθεί το Άγιο Πνεύμα, ενώ η Θέτις βαπτίζει τον Αχιλλέα για να τον κάνει αθάνατο. Ακόμη η βύθιση του σταυρού και η ανάδυσή του συμβολίζει την ανανέωση και ενδυνάμωση της λειτουργίας του. Αντίστοιχα στις 27 Μαρτίου γινόταν το λουτρό σε ποτάμι της Φρυγικής μητέρας, Κυβέλης.
Η λέξη κλειδί για το νερό είναι Ρυθμός και Περιοδικότητα. Και αυτό γιατί το νερό ανακυκλώνει συνεχώς την ενέργεια. Αρκετές είναι οι μορφές που αναδύονται από το νερό (π.χ. Αφροδίτη), αλλά και από την άλλη μεριά είναι σε θέση να καταλύσει και να καταστρέψει κάθε μορφή ζωής. Ο μύθος του κατακλυσμού, υπάρχει σε όλες τις μυθολογίες: Έλληνες, Εβραίοι, Χριστιανοί, Ινδοί, Σουμέριοι, Ιρανοί, Ασσυροβαβυλώνιοι μιλάνε για έναν (ή περισσότερους) κατακλυσμούς που κατέστρεψαν κάθε μορφή ζωής πάνω στη γη. Μέσα στο νερό ενυπάρχουν όλες οι μορφές εν δυνάμει και κάποια στιγμή παίρνουν υλική μορφή.
Η βροχή είναι για πολλούς λαούς το ουράνιο σπέρμα που γονιμοποιεί τη γη και την κάνει να βλασταίνει. Οι Ινδιάνοι Πίμα του Μεξικού μιλούν για μια πολύ όμορφη γυναίκα (τη μητέρα-Γη) που γονιμοποιήθηκε από μια σταγόνα που έπεσε από ένα σύννεφο.
Από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ο Αναξιμένης είναι αυτός που θεωρεί σαν την πηγή του κόσμου το νερό. Θεωρεί ότι όλα τα όντα και πράγματα υλικά ή μη είναι συμπυκνώσεις-φάσεις του πρωταρχικού ύδατος. Φυσικά δεν εννοεί το φυσικό νερό αλλά μια κατάσταση της φύσης, μια μορφή ενέργειας.
Στην Αιγυπτιακή μυθολογία, ο Κνεπ, ο αιώνιος κρυμμένος Θεός παριστάνεται με ένα φίδι που βγάζει το κεφάλι του έξω από το νερό. Στις Βόρειες ευρωπαϊκές χώρες το σύμπαν δημιουργήθηκε από το νερό. Επίσης ο Μωυσής διδάσκει πως μόνο η γη και το νερό μπορούν να γεννήσουν μια ζώσα ψυχή. Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο Μπράχμα έφτιαξε τον πρώτο άνθρωπο από γη, νερό και αέρα (φυσικό, ενεργειακό και συναισθηματικό σώμα). Το πυρ (νους) αποκτήθηκε από τον άνθρωπο αργότερα.
Στους προσωκρατικούς ο Θαλής ονομάζει την πρωταρχική και αρχέγονη ύλη «τα Ύδατα του Διαστήματος». Δίδασκε ότι όλα τα πράγματα προήλθαν από το πρωταρχικό αυτό νερό.

ΑΕΡΑΣ :
Ο αέρας συμβολίζει την ψυχή. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του είναι η μεταβλητότητά του και η έλλειψη σταθερότητάς του. Για το Πλάτωνα η ψυχή, δηλαδή το αστρικό σώμα είναι το κλειδί για να κυριαρχήσει στον άνθρωπο η λογική. Ο Αναξιμένης τονίζει ότι όλα προήλθαν από τον αέρα, τη θεία πνοή που έδωσε ζωή στα πάντα και εμψυχώνει τα πάντα. «και τα πάντα παράγονται από ένα είδος πύκνωσης και πάλι αραίωσης του αέρα. Πράγματι η κίνηση υπάρχει ανέκαθεν.» Για τον Αναξιμένη αέρας και πνεύμα είναι δύο ταυτόσημοι όροι.
Στην αρχαία Ελλάδα ο θεός των ανέμων, είναι ο Αίολος, ο οποίος όμως δεν κατέχει μια θέση στο δωδεκάθεο. Αντίθετα στην Ινδία ο Ίντρα είναι ένας από τους μεγαλύτερους Θεούς , Θεός Πολεμιστής. Επίσης και ο Βαγιού είναι θεότητα του αέρα. Ο αέρας συμβολίζει την ορμή την ώθηση την τόλμη και γι΄ αυτό ταιριάζει περισσότερο σε πολεμιστές. Είναι αυτός που μπορεί να εμποδίσει την πορεία κάποιου ή να την επιταχύνει γι’ αυτό πριν από τα ταξίδια τους οι αρχαίοι λαοί έκαναν θυσίες σε Θεότητες του ανέμου. Ο έλεγχος των ανέμων απαιτεί σιδερένια θέληση και πειθαρχία: Ο Οδυσσέας δεν καταφέρνει να ελέγξει τα συναισθήματα ανέμους και αυτό τον ξαναφέρνει πίσω στην αρχή.
Στην αρχαία Ελλάδα επίσης ο σύμβολο του αέρα είναι και ο Δίας αφού είναι ο θεός που είναι παντού και επιβλέπει τα πάντα.

ΦΩΤΙΑ ΠΥΡ:
Το Πυρ συμβολίζει τη νόηση του ανθρώπου αλλά και την παγκόσμια. Η λατρεία της φωτιάς υπήρξε από τα πανάρχαια χρόνια μια από τις βασικότερες λατρείες πολλών πολιτισμών. Στον Μιθραισμό, στην θρησκεία της Αβέστα, στην Ρώμη, στην Αίγυπτο, στην Αρχαία Ελλάδα η φωτιά έχει την ίδια περίπου σημασία. Στην Ελλάδα ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά και τη δίνει πρόωρα στους ανθρώπους, ενώ στην Αίγυπτο ο Ερμής ο Τρισμέγιστος διδάσκει ότι το φωτιά είναι μεταγενέστερο στοιχείο και δεν υπήρχε από την αρχή.
Η φωτιά έχει καταστροφικές αλλά και εξαγνιστικές ιδιότητες. Έχει άμεση σχέση με τον ήλιο και αντανακλά τις ιδιότητές του. Συμβολίζει επίσης την πνευματική δύναμη. Στον Χριστιανισμό κατέχει εξέχουσα θέση αφού η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους γίνεται με τη μορφή μιας φλόγας, είναι η θεία Αποκάλυψη. Το φωτοστέφανο επίσης των Αγίων συμβολίζει την πνευματική τους δύναμη και την ισχύ της ψυχής τους.
Στο Βουδισμό το πυρ είναι η σοφία που κατακαίει την άγνοια. Στις Βέδες ο θεός της φωτιάς , ο Άγκνι αντιπροσωπεύει τον άξονα του κόσμου.
Στο Ζωροαστρισμό το σπέρμα των ανθρώπων έχει την πηγή του στο πυρ και όχι στο νερό. Στην Μπαγκαβάτ Γκίτα βρίσκουμε τον Κρίσνα να λέει: «Είμαι το πυρ που ενοικεί στα σώματα όλων των πραγμάτων που έχουν ζωή».; Στους Σουμέριους ο Μαρδούκ ο πιο δημοφιλής θεός, είναι θεός του πυρός «που κατακαίει με φωτιά τους εχθρούς». Η σκοτεινή όψη του πυρός συμβολίζεται στον Χριστιανισμό και τον Μωαμεθανισμό με το «πυρ της κόλασης», ενώ στην Ινδία με την θεά Κάλι.
Από τους Προσωκρατικούς, ο Ηράκλειτος θεωρεί η πρωταρχική ουσία του σύμπαντος είναι το Πυρ από το οποίο προήλθαν με μετουσίωση όλα τα άλλα στοιχεία. «Αυτόν τον κόσμο δεν τον έπλασε κανένας αλλά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει, μία αιώνια ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.»
"Ν.Κ."

Πηγή www.esoterica.gr/articles/symbols/4stixia/4stixia.htm

ΓΑΛΑΞΙΕΣ κρυμμένοι στο σκοτάδι

2007-07-30T06:35:00.000-07:00

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14958&m=H08&aa=1

ΓΑΛΑΞΙΕΣ κρυμμένοι στο σκοτάδι
Τον γύρο του κόσμου έκανε η είδηση ότι όλοι οι γαλαξίες που είναι σήμερα ορατοί στο Σύμπαν πρέπει (θεωρητικά) να περιβάλλονται από μικρούς, αόρατους γαλαξίες που αποτελούνται από τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη. Η ανακάλυψη, εντυπωσιακή και άκρως ενδιαφέρουσα, φέρει την υπογραφή διεθνούς επιστημονικής ομάδας, μέλος της οποίας είναι ο έλληνας επιστήμων Στέλιος Καζαντζίδης. «Το Βήμα» μίλησε μαζί του

Θ. ΛΑΪΝΑΣ
Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι μεταδιδακτορικός υπότροφος-ερευνητής στο Ινστιτούτο Kavli Σωματιακής Αστροφυσικής και Κοσμολογίας (KIPAC) του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ
Πριν από καιρό επιστήμονες είχαν αναφέρει την ύπαρξη μικροσκοπικών σκοτεινών γαλαξιών (που περιείχαν ελάχιστα άστρα) γύρω από τον γαλαξία μας αλλά και γύρω από εκείνον της Ανδρομέδας. Κανείς όμως δεν μπορούσε να μιλήσει για τη «φύση» αυτών των γαλαξιών, ούτε και να απαντήσει με βεβαιότητα στο ερώτημα αν επρόκειτο για τοπικό φαινόμενο ή αν τέτοιοι σκοτεινοί γαλαξίες νάνοι (όπως τους ονομάζουν) υπάρχουν και αλλού. Τώρα διεθνής ομάδα που αποτελείται από αστροφυσικούς των ΗΠΑ, του Καναδά και της Ελβετίας κατάφερε να διαλευκάνει τον μηχανισμό μέσω του οποίου σχηματίστηκαν αυτοί οι σκοτεινοί γαλαξίες νάνοι. Επιπλέον η ίδια ερευνητική ομάδα «αποκρυπτογράφησε» και το σχήμα τους, το οποίο είναι σφαιροειδές.
Οι προσομοιώσεις δείχνουν ότι πριν από δέκα δισεκατομμύρια χρόνια οι γαλαξίες αυτοί περιείχαν αρκετή κανονική ύλη, υπό μορφήν αερίου. Οταν πλησίασαν μεγαλύτερους γαλαξίες, όπως ο δικός μας, έγιναν δορυφόροι τους. Οι μεγάλοι γαλαξίες έκλεψαν σχεδόν όλο το διαστρικό αέριο των νάνων, λόγω των παλιρροϊκών δυνάμεων και των δυναμικών πιέσεων αερίου που αναπτύχθηκαν ανάμεσά τους. Με την ισχυρή βαρυτική τους έλξη, οι μεγάλοι γαλαξίες απέσπασαν επίσης τα άστρα των γαλαξιών νάνων. Εχοντας απολέσει το αέριο και τα άστρα τους, οι γαλαξίες αυτοί «σκοτείνιασαν», αφού το μόνο που τους είχε απομείνει σε αφθονία ήταν η σκοτεινή ύλη. Μάλιστα οι ερευνητές εικάζουν ότι όλοι οι φωτεινοί γαλαξίες που υπάρχουν σήμερα πρέπει να περιστοιχίζονται από σκοτεινούς σφαιροειδείς γαλαξίες. Η σκοτεινή ύλη πιστεύεται ότι αντιστοιχεί στο 80% της συνολικής μάζας του Σύμπαντος, αλλά οι επιστήμονες προς το παρόν δεν γνωρίζουν από τι αποτελείται.

- Πόσον καιρό εργαστήκατε σε αυτή την έρευνα;
«Η εργασία που δημοσιεύσαμε απετέλεσε το προϊόν ερευνητικής προσπάθειας που διήρκεσε περίπου ενάμιση χρόνο για να ολοκληρωθεί. Δύο ήταν οι σημαντικότερες δυσκολίες που συναντήσαμε. Πρώτον, η δυσκολία του ερευνητικού προβλήματος και, δεύτερον, το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες αριθμητικές προσομοιώσεις, που παρεμπιπτόντως ονομάζονται προσομοιώσεις Ν-σωμάτων, είναι παρά πολύ χρονοβόρες. Σχετικά με το δεύτερο σημείο, θα ήθελα να σας αναφέρω ότι προσομοιώσεις μου από τη μία πλευρά είναι πολύ μεγάλης αριθμητικής ευκρίνειας και από την άλλη είναι υδροδυναμικές, που σημαίνει ότι λαμβάνεται υπόψη το αέριο στους γαλαξίες. Ο συνδυασμός αυτών των δύο στοιχείων αυξάνει τον βαθμό δυσκολίας των πραγματοποιούμενων προσομοιώσεων, αλλά ταυτόχρονα αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ότι είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικές».

- Τα αποτελέσματα της έρευνας σας εξέπληξαν ή όταν ξεκινούσατε είχατε κατά νουν τι αναζητείτε και απλά θέλατε να επιβεβαιώσετε με αποδείξεις σκέψεις και εικασίες σας, όπως για παράδειγμα η ύπαρξη γαλαξιών αποτελούμενων αποκλειστικά από σκοτεινή ύλη;
«Τις τελευταίες δύο δεκαετίες το κοσμολογικό μοντέλο Λ-Cold Dark Matter (ΛCDΜ) έχει καθιερωθεί ως η κυρίαρχη σύγχρονη θεωρία που διέπει τη δημιουργία και εξέλιξη των διαφόρων κοσμικών δομών στο Σύμπαν. Το μοντέλο αυτό προβλέπει την ύπαρξη γαλαξιών που αποτελούνται ως επί το πλείστον ή ακόμη και αποκλειστικά από σκοτεινή ύλη. Υπάρχουν όμως και παρατηρησιακά δεδομένα που αποδεικνύουν την ύπαρξη τέτοιων ακραίων γαλαξιακών συστημάτων. Για παράδειγμα, η Τοπική Ομάδα είναι μια μικρή συγκέντρωση γαλαξιών στη γειτονιά μας που αποτελείται από περίπου 40 μέλη και περιλαμβάνει τον γαλαξία μας. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει τους γαλαξίες με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε σκοτεινή ύλη στο Σύμπαν, όπως τους σφαιροειδείς νάνους γαλαξίες, η δημιουργία των οποίων απετέλεσε τον κύριο στόχο της εργασίας μας. Εν κατακλείδι, οι αστροφυσικοί γνωρίζαμε την ύπαρξη αυτών των συστημάτων. Παρ' όλα αυτά, η εργασία μας είναι η μοναδική που κατάφερε να απομονώσει τους φυσικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων ένας τυπικός γαλαξίας που περιέχει άστρα και αέριο μετασχηματίζεται σε έναν γαλαξία αποτελούμενο ως επί το πλείστον από σκοτεινή ύλη».

- Σε συνέντευξή σας στο BBC είπατε ότι η αποσαφήνιση όλων εκείνων των σημείων που αφορούν τη σκοτεινή ύλη θα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα στην Κοσμολογία. Πιστεύετε ότι η έρευνά σας ρίχνει σημαντικό φως προς αυτή την κατεύθυνση, ή είναι απλά ένα ακόμη βήμα από τα πολλά που πρέπει ακόμη να γίνουν;

Προσομοίωση σε υπολογιστή παρουσιάζει ως λαμπρές συμπυκνώσεις τους νάνους γαλαξίες σκοτεινής ύλης που περιβάλλουν τον δικό μας γαλαξία
«Σύμφωνα με το κυρίαρχο κοσμολογικό μοντέλο, η δυναμική εξέλιξη του Σύμπαντος κυριαρχείται από τη σκοτεινή ύλη. Η τελευταία πιστεύεται ότι αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 80% της συνολικής μάζας του Σύμπαντος, αφήνοντας ένα σχετικά μικρό ποσοστό για τη συνήθη ύλη από την οποία αποτελούμαστε και εμείς. Επομένως, η διαλεύκανση της φύσης της σκοτεινής ύλης είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ερευνητικό πεδίο που αναμφισβήτητα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης Κοσμολογίας. Λόγω τού ότι οι νάνοι σφαιροειδείς γαλαξίες της έρευνάς μας αποτελούνται ως επί το πλείστον από σκοτεινή ύλη, αποτελούν αντικείμενο έρευνας πολλών σημαντικών εργαστηρίων για τη μελέτη της σκοτεινής ύλης. Για παράδειγμα, τα επόμενα χρόνια πολυάριθμα πειράματα θα επιχειρήσουν να ανιχνεύσουν άμεσα τη σκοτεινή ύλη επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στους νάνους σφαιροειδείς γαλαξίες. Η διατύπωση ενός μοντέλου για την ύπαρξη αυτών των γαλαξιών αδιαμφισβήτητα θα είναι πολύ χρήσιμη σε αυτές τις πειραματικές μελέτες. Οπως προανέφερα, η έρευνα ρίχνει σημαντικό φως στην προέλευση των σκοτεινών γαλαξιών και έχει σημαντικές προεκτάσεις για τη διαλεύκανση της φύσης της σκοτεινής ύλης. Παρ' όλα αυτά, πρέπει να γίνουν πάρα πολλά βήματα ακόμη για τη διατύπωση ενός ενοποιημένου μοντέλου για όλους τους νάνους γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας. Το μοντέλο που προτείνουμε δεν δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα».

- Ποια είναι τα σημαντικότερα κοσμολογικά ερωτήματα που μένει να απαντηθούν όσον αφορά τη σκοτεινή ύλη;
«Τις τελευταίες δύο δεκαετίες το κυρίαρχο κοσμολογικό μοντέλο έχει επιτύχει να εξηγήσει μια πληθώρα παρατηρήσεων σε μεγάλες κλίμακες, όμως υπάρχουν αρκετά δυνητικά προβλήματα στις κλίμακες των γαλαξιών. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε, με αρκετή ακρίβεια θα έλεγα, το πώς κατανέμεται η σκοτεινή ύλη σε μεγάλες κλίμακες που αντιστοιχούν στα σμήνη των γαλαξιών και στα υπερσμήνη. Παρ' όλα αυτά, το κυρίαρχο κοσμολογικό μοντέλο δέχεται επικρίσεις σε γαλαξιακές κλίμακες. Ενα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το λεγόμενο πρόβλημα των υποδομών σκοτεινής ύλης, το οποίο αναφέρεται στη μεγάλη διαφορά μεταξύ του αριθμού των δομών σκοτεινής ύλης που προβλέπονται από θεωρητικά μοντέλα και του αριθμού των νάνων δορυφόρων γαλαξιών που παρατηρούνται στην Τοπική Ομάδα των γαλαξιών. Η έρευνά μας επιχειρεί να δώσει λύση σε αυτό το ερώτημα διατυπώνοντας ότι κάποιοι από τους γαλαξίες δεν μπορούν να παρατηρηθούν λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς τους σε σκοτεινή ύλη».

- Ποιοι είναι οι επόμενοι ερευνητικοί στόχοι σας;
«Η κατανόηση των μηχανισμών που διέπουν τη δημιουργία των διαφόρων κοσμικών δομών στο Σύμπαν αποτελεί θεμελιώδη στόχο της σύγχρονης Αστροφυσικής. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών θα επιδιώξω να μελετήσω λεπτομερώς τη δημιουργία και εξέλιξη διαφορετικών κοσμικών δομών, από τις κλίμακες των υπερμεγεθών μελανών οπών σε αυτές των γαλαξιών. Ενας από τους βασικούς στόχους αυτής της ερευνητικής προσπάθειας είναι η ανάπτυξη θεωρητικών μοντέλων που θα βοηθήσουν την ερμηνεία παρατηρησιακών δεδομένων από υπάρχουσες και μελλοντικές αστρονομικές αποστολές και όργανα. Ενας δεύτερος σημαντικός στόχος είναι η χρησιμοποίηση αυτών των μοντέλων για την κατασκευή μιας συνολικής εικόνας για τη δημιουργία κοσμικών δομών σε διαφορετικές κλίμακες».
Το ΒΗΜΑ, 25/02/2007 , Σελ.: H02Κωδικός άρθρου: B14999H021ID: 283954

Κι αλλού Πυραμίδες!

2007-07-03T07:31:00.000-07:00

Posted on Sunday, September 25 @ 19:00:40 EEST by hulk ο κόσμος μας είναι γεμάτος περίεργα κι ανεξερεύνητα φαινόμενα, αλλά και αντικείμενα που περιμένουν κάπου, κάποιον να τα ανακαλύψει και –το πιο δύσκολο– να τα ερμηνεύσει. ένα από αυτά, είναι η περίπτωση της κρυσταλλικής πυραμίδας.

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος περίεργα κι ανεξερεύνητα φαινόμενα, αλλά και αντικείμενα που περιμένουν κάπου, κάποιον να τα ανακαλύψει και –το πιο δύσκολο– να τα ερμηνεύσει. Ένα από αυτά, είναι η περίπτωση της κρυσταλλικής πυραμίδας.

Το 1970, ο Δρ Ray Brown, ένας Αμερικανός θεραπευτής, έκανε κατάδυση με τους φίλους του κοντά στα νησιά του Μπάρι, στις Μπαχάμες, σε μια περιοχή 20 μίλια από την άκρη μιας υποβρύχιας καθόδου, αποκαλούμενης «γλώσσα του ωκεανού».

Κατά τη διάρκεια της κατάδυσης, ξέφυγε από συντρόφους του, και στην προσπάθεια να τους συναντήσει πάλι, είδε ξαφνικά μια παράξενη πυραμίδα να διακρίνεται στα γαλαζοπράσινα νερά. Η πυραμίδα ήταν τοποθετημένη 22 οργιές κάτω, 120 πόδια υψηλή, με μόνο 90 πόδια να προεξέχουν από τον αμμώδη πυθμένα της θάλασσας. Του φάνηκε σαν ένας μεγάλος καθρέφτης μέσα στα νερά, και στις πλευρές της πυραμίδας, δεν έδειχνε να υπάρχον αρμοί ή ενώσεις.

Παρομοίασε την πυραμίδα με κατασκευή από πέτρα λάπις λάζουλι και ανακάλυψε μία είσοδο. Αποφάσισε να εξερευνήσει περαιτέρω. Το άνοιγμα οδηγούσε σε ένα στενό διάδρομο και έφθασε σε ένα μικρό ορθογώνιο δωμάτιο με ένα ταβάνι σε σχήμα πυραμίδας. Το καταπληκτικό ήταν, ότι το δωμάτιο δεν περιείχε φύκια ή κοράλλια στους εσωτερικούς τοίχους. Ήταν απολύτως πεντακάθαροι.

Επιπλέον, αν και ο καθηγητής δεν είχε φέρει κανέναν φακό, μπορούσε να δει στο δωμάτιο τέλεια. Ήταν πολύ φωτεινό, αλλά καμία άμεση πηγή φωτός δεν ήταν ορατή. Πρόσεξε μια μπρούτζινη μεταλλική ράβδο 3 ίντσες στην ένωση διαμέτρων κάτω από την κορυφή του κέντρου της οροφής του χώρου, απ΄’ όπου κρεμόταν ένας κόκκινος πολύτιμος λίθος, με μυτερό άκρο. Ακριβώς κάτω από τη ράβδο και τον πολύτιμο λίθο, διέκρινε ένα βάθρο από μία χαραγμένη πέτρα που είχε πάνω του ένα πιάτο πέτρινο με στριφτές άκρες. Το πιάτο στηριζόταν σε δύο χάλκινα χέρια σε φυσικό μέγεθος, που φαίνονταν καμένα και μαυρισμένα, σαν να είχαν εκτεθεί σε υπερβολική θερμότητα. Είδε ακόμη μία σφαίρα κρυστάλλου με 3 ½ ίντσες διάμετρο.Ο Brown άδικα προσπάθησε να ξεκολλήσει την κόκκινη πέτρα και να ανοίξει την ράβδο. Τίποτα δεν μπορούσε να κάνει. Η κρυστάλλινη σφαίρα χωριζόταν εύκολα από τα μπρούτζινα χέρια κι έφυγε από την πυραμίδα, παίρνοντάς τη μαζί του. Είπε πως ένοιωσε φεύγοντας μία «παρουσία» και μία «φωνή» του είπε να μην επιστρέψει ποτέ εκεί. Επειδή φοβήθηκε να μην έχει κυρώσεις από την αμερικανική κυβέρνηση, για τον παράξενο θησαυρό, δεν αποκάλυψε την ύπαρξη του κρυστάλλου ή της εμπειρίας του έως το 1975, όταν εξέθεσε το κρύσταλλο για πρώτη φορά. Επέδειξε το κρύσταλλο μόνο έξι φορές, αλλά κάθε φορά που το είδαν οι μάρτυρες και κυρίως όσοι ήταν ευαίσθητοι στα παράξενα φαινόμενα, αισθάνθηκαν να συνδέονται μ’ αυτό.Το περίεργο με τον κρύσταλλο ήταν πως όποιος τον κοίταζε προσεκτικά, έβλεπε μέσα του τρεις πυραμίδες, η μία μικρότερη της άλλης. Όσοι ήταν συνηθισμένοι στον διαλογισμό, έβλεπαν και τέταρτη πυραμίδα.Η ψυχικός Elizabeth Bacon ανέφερε πως πήρε το μήνυμα πως το αντικείμενο ανήκε στον Θωτ της Αιγύπτου (τον γνωστό μας ως Ερμή Τρισμέγιστο), που έθαψε το μυστικό της γνώσης, κατά την παράδοση, κοντά στις τρεις μεγάλες πυραμίδες της Γκίζα. Μήπως η τέταρτη πυραμίδα θέλει να δηλώσει αυτό το μυστικό? Είναι ίσως ένα κλειδί της χαμένης γνώσης. Ο Brown διαπίστωσε πως εσωτερικά οι εικόνες είχαν πολλές μικροσκοπικές γραμμές σπασμένες, σαν να είχαν δημιουργηθεί από ηλεκτρισμό, με κάποιο μικρο-κύκλωμα. Από άλλη γωνία, και κάτω από ειδικές συνθήκες, πολλοί μάρτυρες είδαν ένα μεγάλο ανθρώπινο μάτι να τους κοιτά ήρεμα. Πήραν και φωτογραφίες αυτού του ματιού.Η σφαίρα κρυστάλλου του δρα Brown, θυμίζει το ανεξήγητο κατασκευαστικά κρυστάλλινο κρανίο της Κεντρικής Αμερικής. Τόσο το κρανίο, όσο και η σφαίρα, είναι πηγές διαφόρων παραφυσικών φαινομένων. Οι μάρτυρες είπαν πως ένοιωθαν άλλοτε κρύο κι άλλοτε θερμό κύμα αέρα δίπλα τους, φανταστικά φώτα, άκουγαν φωνές. Οι πυξίδες κοντά στον κρύσταλλο αυτό, αλλάζουν φορά και τα μέταλλα μαγνητίζονται προσωρινά. Λέγεται πως έχει γίνει και θεραπεία ασθενούν με το άγγιγμα του κρυστάλλου, αλλά το επόμενο που τον άγγιξε, πήρε τα συμπτώματα της ασθένειας του πρώτου!Καθώς η σφαίρα παραμένει μυστήριο, υπάρχουν πολλές εικασίες. Είναι δυνατόν η ράβδος που βρισκόταν από πάνω της με τον κόκκινο πολύτιμο λίθο να συσσώρευε ενέργεια και να την πρόβαλε στη σφαίρα. Τα μαυρισμένα –καμένα μπρούτζινα χέρια, είναι δυνατόν να δείχνουν μία ενεργειακή μεταφορά. Όπως και με το κρυστάλλινο κρανίο, η σφαίρα αυτή δεν μπορούσε τεχνικά να δημιουργηθεί πριν τον 20ο αιώνα, καθώς η τεχνολογία για την κοπή του χαλαζία αναπτύχθηκε μετά το 1900. Ποιος λαός και με ποια μέσα μπόρεσε να δημιουργήσει αυτό τον ιδιαίτερο κρύσταλλο;

Πηγή: http://www.alito.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=990&mode=thread&order=0&thold=0

Γεμίσαμε Πυραμίδες

2007-07-03T07:29:00.000-07:00

Συγγραφέας: Έβελυν (Jokes-Robot_at_ceid.upatras.gr)Ημερομηνία: Κυρ 01 Ιούν 2003 - 01:37:10 CEST
Οι πυραμίδες τελικά είναι παντού !!! Σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του πλανήτη. Η πιο πρόσφατη σχετική ανακάλυψη έγινε στην Ιταλία. Συγκεκριμένα ανακαλύφθηκαν τρεις πυραμίδες στην πόλη Montevecchia κοντά στο Μιλάνο.
Η ανακάλυψη έγινε με τη βοήθεια εικόνων από δορυφόρο και οι πυραμίδες είναι πραγματικά εντυπωσιακές. Πρόκειται για λίθινες κατασκυές απ' των οποίων η ψηλότερη έχει ύψος 150 μέτρα (!!!). Θυμίζουμε ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας έσει παρόμοιο ύψος (148 μ. περίπου). Τόσο καιρό οι πυραμίδες ήταν ... "αόρατες". Για την ακρίβεια έμοιαζαν με φυσικούς λόφους, καθώς ήταν καλυμμένες από χώμα και βλάστηση.
Το μεγαλείο της κατασκευής τους φαίνεται να πλησιάζει αυτό των αιγυπτιακών πυραμίδων, αφού πέραν του σημαντικού ύψους τους, έχουν και οι τρεις την ίδια γωνία κλίσης (42° - 43°) και είναι τέλεια ευθυγραμμισμένες με τον αστερισμό του Ωρίωνα (όπως και οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας).
Πόσο παλιές είναι κανείς δεν γνωρίζει ακόμα, αν και πρέπει να είναι πάνω από 3.000 ετών. Αλλά σίγουρα δεν χτίστηκαν από τους κυνηγούς και τους καρποσυλλέκτες που κατοικούσαν την περιοχή πριν από 3.000 χρόνια. Αντίθετα πρόκειται κατά τα φαινόμενα για δημιουργήματα ενός τεχνολογικά ανεπτυγμένου πολιτισμού.
Πηγή: http://www.100megsfree4.com/farshores/a03ipyr.htm

Τα αρχαιότερα λογοτεχνικά κείμενα μέχρι στιγμής

2007-05-28T13:04:00.000-07:00

επική ποίηση
Θεοί και βασιλιάδες της 3ης χιλιετίας π.Χ.
Τα γραπτά ποιήματα των Σουμερίων, που σήμερα θεωρούνται τα αρχαιότερα λογοτεχνικά κείμενα
ΧΑΡΑ ΚΙΟΣΣΕ
Χαραγμένοι σε πήλινα πινακίδια με τη σφηνοειδή γραφή των Σουμερίων, την αρχαιότερη γραφή που γνωρίζουμε, οι σουμεριακοί μύθοι έγιναν γνωστοί γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα. Ηταν η εποχή που οι αρχαιολογικές σχολές της Δύσης διεξήγαν τις μεγάλες ανασκαφές στη Μεσοποταμία. Τότε ανάμεσα στα πολλά ευρήματα που έφερε στο φως ο βρετανός αρχαιολόγος Layard στην ανασκαφή της Νινευή, βρέθηκαν οι πινακίδες με την άγνωστη εκείνη την εποχή σφηνοειδή γραφή. Οι πινακίδες μαζί με τα άλλα ευρήματα μεταφέρθηκαν στο Βρετανικό Μουσείο για να συντηρηθούν και να μελετηθούν. Κατά την αποκρυπτογράφησή τους, που έγινε μερικά χρόνια αργότερα, ήρθαν στο φως τα γραπτά ποιήματα των Σουμερίων, που σήμερα θεωρούνται τα αρχαιότερα λογοτεχνικά κείμενα που έφθασαν στις μέρες μας.
Από τις πινακίδες που αποκρυπτογραφήθηκαν βρέθηκαν επικά ποιήματα που αναφέρονται σε ήρωες που «έζησαν» στα τέλη της 4ης και στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ., μεταξύ των οποίων είναι και ο Γκιλγκαμές, ο πρόδρομος του δικού μας Ηρακλή, καθώς και βασιλείς και θεοί του σουμεριακού πανθέου. Γύρω στα τέλη της 3ης χιλιετίας το βασίλειο των Σουμερίων κατελήφθη από γειτονικούς λαούς και χάθηκε. Διατηρήθηκε μόνο η γλώσσα τους, που χρησιμοποιήθηκε από τους κατακτητές ως θρησκευτική και λογοτεχνική.
Οι μύθοι χωρίζονται σε θεϊκούς και σε βασιλικούς. Οι πρώτοι είναι άσματα αφιερωμένα στους θεούς και οι δεύτεροι εξαίρουν τα προτερήματα των βασιλέων της 3ης Δυναστείας της Ουρ που βασίλεψε τους δύο τελευταίους αιώνες της τρίτης χιλιετίας π.Χ. Ανάμεσα στα ποιήματα αυτά υπάρχει ένα μεγάλο που αποτελείται από 400 στίχους και θρηνεί την καταστροφή της Ουρ, ένα άλλο που είναι αφιερωμένο στην καταστροφή της Νιππούρ και ένα ακόμη που αναφέρεται στην καταστροφή όλης της Σουμερίας. Παροιμίες και αφορισμοί είναι ένα άλλο είδος λογοτεχνίας των Σουμερίων και ορισμένοι από τους μύθους αυτούς θυμίζουν μύθους του Αισώπου, παρ' όλο που γράφτηκαν κάπου 1.000 χρόνια νωρίτερα. Πάντως απ' όλες τις αντίστοιχες γειτονικές λογοτεχνίες η λογοτεχνία των Σουμερίων έφθασε στις μέρες μας αυτούσια, χωρίς να υποστεί επεξεργασία ή διορθώσεις. Τα κείμενα μας έφθασαν έτσι όπως χαράχτηκαν από τους γραφιάδες στις πήλινες πινακίδες πριν από 4.000 χρόνια και μας μιλάνε για τη φύση, για το δέος του ανθρώπου που προσπαθεί να ερμηνεύσει το Σύμπαν και για τους θεούς του, που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με εκείνον.
Η απόδοση των μύθων από την Αύρα Ward, σε σύγχρονη και ρέουσα γλώσσα, συνοδεύεται από χαριτωμένα σκίτσα από το βιβλίο της Tessa Richards Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia, έκδοση του Βρετανικού Μουσείου. Συγκρίσεις με μύθους ελληνικούς ή και εβραϊκούς μπορούν να γίνουν πολλές, όπως στην περίπτωση που ο θεός του αιθέρα Ενλίλ διαλέγει ανάμεσα σε δύο αδέλφια (όπως στον μύθο του Κάιν και του Αβελ) αυτόν που κάνει τα δέντρα να καρποφορήσουν και τα ζώα να γεννοβολούν (όπως στον μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα). Διαλέγει, μ' άλλα λόγια, τον θεό αγρότη. [...] Και εδώ, όπως σε όλες τις παλιές μυθολογίες, υπάρχουν μύθοι του κατακλυσμού και μύθοι που εξηγούν τα φυσικά φαινόμενα, από τα απλούστερα, όπως η διαδρομή του Ηλίου και της Σελήνης, ως τα πιο... δύσκολα, όπως είναι ο θάνατος.Το ΒΗΜΑ, 15/04/2007 , Σελ.: S02Κωδικός άρθρου: B15038S022ID: 285349